Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η παιδική ορειβατική κατασκήνωση, που οργάνωσε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ) στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα.
Είκοσι οχτώ μικροί φίλοι, ηλικίας από 6 μέχρι 17 χρόνων συμμετείχαν στην τριήμερη κατασκήνωση, στον χώρο του ορειβατικού καταφυγίου ‘’Ελατάκος’’ στα 1456 μέτρα υψόμετρο, σ ένα πανέμορφο τοπίο,  στις παρυφές των κορυφών Σουφλιστάρα και Πετσαλούδα των Αγράφων, πάνω από την λίμνη Πλάστήρα.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε δραστηριότητες, με την καθοδήγηση  έμπειρων συνοδών και εκπαιδευτών, όπως ημερήσιες και νυχτερινές πεζοπορίες, όπου  τα μεγαλύτερα  παιδιά ανέβηκαν στην κορυφή Μπορλέρο (2016 μέτρα) και τα μικρότερα μέχρι την Λάκκα Οσμάν μετά την Πόρτα Αγράφων, μαθήματα προσανατολισμού, παρατήρηση αστεριών, παιχνίδια σχετικά με τη φύση και το βουνό, αλλά και τραγούδια γύρω απ τη φωτιά.
Φυσικά το τριήμερο δεν θα μπορούσε να κλείσει χωρίς μπάνιο στη λίμνη Πλαστήρα, με τα παιδιά να είναι ενθουσιασμένα με τις δραστηριότητες και να ζητάνε επίμονα να ξαναγίνει του χρόνου με περισσότερες μέρες διάρκεια. 
Ο ΕΟΣΚ ευχαριστεί τα παιδιά που συμμετείχαν, καθώς και τους γονείς τους που του τα εμπιστεύτηκαν, τους φίλους που πρόσφεραν υλικά, αλλά και τους εθελοντές που βοήθησαν στην διοργάνωση, και δίνει υπόσχεση να το συνεχίσει αυτό το εγχείρημα και τις επόμενες χρονιές.















Στην 15η διεθνή συνάντηση κατάβασης φαραγγιών (Canyoning) συμμετείχε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας

Επιτέλους έφτασε η δραστηριότητα που όλοι οι “τρελαμένοι” με το Canyoning* του ΕΟΣΚ περιμέναμε πως και πως.
Την 15η διεθνή συνάντηση Κατάβασης φαραγγιών (Canyoning) που διοργάνωνε η Associazione Italiana Canyoning (AIC), που θα λάβαινε χώρα στην κοινότητα του Delebio της επαρχίας Valtellina του Sondrio στην Βόρειο Ιταλία - Λομβαρδία, μια ανάσα από την φημισμένη λίμνη Κόμο και σχεδόν στα σύνορα με την Ελβετία.














Οι συζητήσεις και τα σχέδια για την συμμετοχή μας στην διοργάνωση “ζυμωνόταν” πολλούς μήνες πριν γιατί ήταν πολλά αυτά που έπρεπε να κανονιστούν. Εγγραφές, άδειες από τις δουλειές μας, να τακτοποιηθούν οι οικογένειες που έμεναν πίσω, να κάνουμε το κουμάντο μας για τα οικονομικά κλπ. Μετά να δούμε πόσοι θα ερχόταν τελικά και να κανονιστούν και τα ανάλογα αυτοκίνητα καθώς και τα εφόδια και κατασκηνωτικά υλικά που θα παίρναμε μαζί μας.
Τελικά περίπου ένα μήνα πριν όλα φιξαρίστηκαν. Ο ΕΟΣΚ με οχτώ μέλη του από το τμήμα Canyoning ήταν η μοναδική Ελληνική αποστολή που συμμετείχε στην διεθνή συνάντηση που την αποτελούσαν οι  Ευτύχιος Ευτυχιάδης (αρχηγός αποστολής), Μιχάλης Γκαραγκάνης, Αντωνέλλα Δημητριάδη, Αλέκος Ζαχαρής, Αποστόλης Κηρύκος, Αποστόλης Μπρακατσούλας, Στεφανία Δανίκα ενώ την ομάδα συνόδευε και ο πρόεδρος του ΕΟΣΚ Παντελής Μανώλης ο οποίος όμως, λόγω παλαιότερου  τραυματισμού, δεν θα λάμβανε μέρος σε Όλοι ήμασταν γνωστοί μεταξύ μας χρόνια, από τόσες και τόσες καταβάσεις και αναβάσεις, η χημεία μεταξύ μας άριστη και ήταν δεδομένο ότι θα περνούσαμε πολύ καλά.
Την μεγάλη μέρα, την Παρασκευή 4 Αυγούστου, φορτωθήκαμε στα αυτοκίνητα και ξεκινήσαμε για το λιμάνι της Ηγουμενίτσας από όπου και αναχωρήσαμε κοντά τα μεσάνυχτα για την Ανκόνα.
Το ταξίδι μεγάλο -πάνω από 16 ώρες- αλλά τα εφόδια (στερεά και υγρά) που είχαμε μαζί μας το έκαναν αρκετά υποφερτό.
Φτάσαμε στην Ανκόνα αργά το μεσημέρι του Σαββάτου και  σύντομα πιάσαμε την Autostrada και ξεκινήσαμε για το μεγάλο ταξίδι των 540 χιλιομέτρων προς τον τόπο της διοργάνωσης. Στο Delebio φτάσαμε αργά το βράδυ, όπως άλλωστε περιμέναμε και τακτοποιηθήκαμε όπως - όπως στον χώρο κατασκήνωσης και πέσαμε να ξεκουραστούμε από το μεγάλο ταξίδι.
Το πρωί της Κυριακής πήγαμε στην γραμματεία για να ολοκληρώσουμε την διαδικασία εγγραφής και διαπίστευσης μας στην διοργάνωση και να λάβουμε το σχετικό συνοδευτικό ενημερωτικό και υποστηρικτικό υλικό. Η όλη διαδικασία μας πήρε αρκετή ώρα και στο μεταξύ άρχισε και να βρέχει οπότε το πήραμε απόφαση πως εκείνη η μέρα δεν θα είχε φαράγγι, κάτι το οποίο ψιλοπεριμέναμε. Έτσι αφού ολοκληρώσαμε την τακτοποίησή μας πήγαμε μια βόλτα για περιήγηση στην “πρωτεύουσα” της επαρχίας Valtellina το Sondrio, γύρω στα 45 χιλιόμετρα ανατολικά από το Delebio. Πρόκειται για πολύ ωραία πόλη με χαρακτήρα, με την χαρακτηριστική δόμηση των μεσαιωνικών ευρωπαϊκών πόλεων στο ιστορικό της κέντρο που αντλεί την καταγωγή τής από τους Ρωμαϊκούς χρόνους και την διασχίζει ο ποταμός Adda που πηγάζει από την Ελβετία.
Την επόμενη ο καιρός βελτιώθηκε αισθητά οπότε ήταν καιρός για φαράγγια!! Τρεις από εμάς (Ευτυχιάδης, Δημητριάδη, Γκαραγκάνης) είχαμε ξαναβρεθεί στην περιοχή και παλιότερα σε αντίστοιχη συνάντηση το 2013 και είχαμε “ανοιχτούς λογαριασμούς” με φαράγγια της περιοχής που δεν είχαμε προλάβει να κατέβουμε τότε. Το κυριότερο ήταν το 3ο τμήμα του φημισμένου φαραγγιού BODENGO της ομώνυμης κοιλάδας γνωστό απλά ως BODENGO 3. Έτσι ολόκληρη η ομάδα αφού ετοιμάστηκε ξεκίνησε για την Val Bodengo και μπήκαμε με ανυπομονησία στο φαράγγι, το οποίο ξεκινούσε από μια θέση στην οποία βρίσκεται μια παλιά Ρωμαϊκή γέφυρα (Ponte Romana). Πρόκειται για ένα μεγάλο και δύσκολο τεχνικά φαράγγι, με μεγάλα κατεβάσματα, αλλαγές στον αέρα, δύσκολες τραβέρσες, υπολογίσιμο νερό, με αρκετά μεγάλο σε μήκος δύσκολο περπάτημα και σκαρφάλωμα σε μεγάλο βράχια που βρίσκονται στην κοίτη του. Εξαιτίας κάποιας λάθος πληροφόρησης που αναγραφόταν στο σχετικό εγχειρίδιο της διοργάνωσης, το φαράγγι αποδείχτηκε χρονικά πολύ μεγαλύτερο στο χρόνο διασχισής του από όσο έλεγε το εγχειρίδιο, με αποτέλεσμα να μας πάρει η νύχτα και να αναγκαστούμε να τελειώσουμε το φαράγγι με την χρήση των φακών κεφαλής. Μια πάρα πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα εμπειρία, ιδιαίτερα για όσους δεν είχαν βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, αλλά η οποία καλό θα ήταν να έλειπε.
Την επόμενη μέρα ο καιρός κρατούσε ακόμα καλά αλλά είπαμε να κάνουμε ένα συγκριτικά μικρό φαράγγι, πολύ κοντά στο Delebio, το φαράγγι της LESINA στην ομώνυμη κοιλάδα. Έτσι όλη η ομάδα ξεκίνησε για το φαράγγι, εκτός από τον Αποστόλη που θέλησε να ξεκουράσει το χέρι του που ανάρρωνε από έναν τραυματισμό και είχε καταπονηθεί στο εξαιρετικά απαιτητικό Bodengo 3. Ήταν ένα πολύ όμορφο και καταπράσινο φαράγγι, με αρκετό νερό, μέτρια σε ύψος κατεβάσματα με έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα. Η κατάβαση του ήταν μια ευχάριστη ξεκούραση μετά τον “γολγοθά” του Bodengo αλλά επισκιάστηκε από ένα δυσάρεστο γεγονός, ένα άσχημο διάστρεμμα του Αλέκου στον αστράγαλο, που τον έβγαλε δυστυχώς off για την υπόλοιποη διοργάνωση.
Στο μεταξύ ο καιρός επιδεινωνόταν συνεχώς με δυνατούς ανέμους και βροχές, με αποτέλεσμα δυο από τις σκηνές μας να καταρρεύσουν και να πλημμυρίσουν πράγμα που δυσχέρανε πολύ την διαμονή μας, δημιουργώντας εκνευρισμό και κακή ψυχολογία αναγκάζοντας κάποιους να μετακινηθούν σε άλλες σκηνές ή να διανυκτερεύσουν στα αυτοκίνητα μέχρι να κοπάσει η καταιγίδα και να συμμαζευτούμε. Με τα πολλά τακτοποιήθηκαν τα προβλήματα και δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να βλέπουμε την βροχή να πέφτει και να ελπίζουμε να σταματήσει μπας και κάνουμε κανένα φαράγγι. Στο μεταξύ σκεφτόμασταν συνεχώς και τς μελλοντικές καταβάσεις μας και το πόσο και πως θα επηρεαζόταν από τον απίστευτο όγκο νερού που έπεσε και σε ποια φαράγγια θα μπορούσαμε τελικά να μπούμε.
Την επόμενη μέρα 9/8 ο καιρός δεν μας τα έλεγε καλά από το πρωί, αλλά είχε σταματήσει η βροχή προσωρινά. Οι περισσότεροι της ομάδα αποφάσισαν να μην το ρισκάρουν να μπουν σε φαράγγι, βλέποντας και τον κλειστό καιρό και ξεκίνησαν για τουρισμό στην λίμνη Κόμο. Τρεις από εμάς (Δανίκα, Γκαραγκάνης, Δημητριάδη) αποφασίσαμε να προσκολληθούμε σε μια ομάδα μεικτής εθνικότητας (Γερμανοί, Αυστραλοί, Ιταλοί, Γάλλοι) που θα προσπαθούσαν να κατεβούν τα φαράγγι του ACQUADURO στην Val Biandino. Μόλις προσεγγίσαμε την είσοδο ξεκίνησε καταρρακτώδης βροχή με χαλάζι(!), ανέβηκε δραματικά η στάθμη του νερού στο φαράγγι και εγκαταλείφθηκε το εγχείρημα...Έτσι πήγαμε και οι υπόλοιποι να βρούμε τους άλλους στο Κόμο.
Την άλλη μέρα (10/8) ο καιρός έστρωσε κάπως και είπαμε να κάνουμε το φαράγγι του ACQUADURO που δεν μπορέσαμε την προηγούμενη με την άλλη ομάδα. Έτσι αφού φτάσαμε στο χωριό Introbio στην επαρχία του Lecco  και επιθεωρήσαμε τα νερά της εξόδου, αποφασίσαμε να μπούμε. Αυτήν την φορά θα μπαίναμε μέσα μόλις 4 (Ευτυχιάδης, Γκαραγκάνης, Δανίκα, Δημητριάδη) αφού οι υπόλοιποι (Ζαχαρής, Μπρακατσούλας, Κηρύκος, Μανώλης) αποφάσισαν να κάνουν πεζοπορία στην περιοχή και να ανεβούν στο καταφύγιο Buzzoni στα 1600 μέτρα.
Το φαράγγι, το οποίο ξεκινάει από μεγάλο υψόμετρο (πάνω από 1000 μέτρα) αποδείχτηκε πάρα πολύ καλό, με αρκετό κρύο νερό, στενά μαιανδρικά κομμάτια εξαιρετικής ομορφιάς, σε ένα καταπράσινο τοπίο και με έναν πολύ ωραίο μεγάλο 60μετρο καταρράκτη, ο οποίος αποδείχτηκε ότι είχε και μια αλλαγή στον αέρα που δεν την ξέραμε (δεν το έλεγε ο οδηγός κατάβασης, ακόμα ένα “φάουλ” των διοργανωτών).
Μετά την επιστροφή και των δύο ομάδων επισκεφτήκαμε πάλι το Sondrio στο οποίο είχε φεστιβάλ καλοκαιριού με διάφορες εκδηλώσεις που περιελάμβαναν συναυλίες στους δρόμους και γευσιγνωσία κρασιών τοπικών παραγωγών της Valtellina.
Την επόμενη μέρα (11/8) αποχαιρετήσαμε τον Παντελή, τον Αλέκο και τον Αποστόλη Κηρύκο, εφόσον αποφάσισαν να μην μείνουν άλλο στο Delebio και στην συνάντηση αλλά να κινηθούν ανατολικά προς την περιοχή του Trento των ‘Αλπεων για να κάνουν εκεί περιήγηση και μια διανυκτέρευση και να προωθηθούν από εκεί στην Ancona για την επιστροφή τους την μεθεπόμενη.
Αυτή την μέρα το πρόγραμμα έλεγε BODENGO 2. Το συγκεκριμένο φαράγγι, οι τρεις που ήμασταν στην περιοχή το 2013 το είχαμε ξανακάνει, αλλά ήταν τόσο ωραίο που θέλαμε να το ξανακάνουμε και να δώσουμε και στην υπόλοιπη ομάδα την ευκαιρία να το απολαύσει. Δυστυχώς όμως ο καιρός είχε άλλα σχέδια. Μόλις φτάσαμε στην πόλη της Gordona και επιθεωρήσαμε τα νερά της εξόδου του Bodengo διαπιστώσαμε από την υπερχείλιση του φράγματος στο τέλος, ότι ήταν τουλάχιστον διπλάσια από εκείνα που συναντήσαμε την Δευτέρα όταν κάναμε το 3ο τμήμα του. Αυτήν ήταν μια αρχική ένδειξη για το πόσο οι συνεχόμενες βροχές αύξησαν την παροχή  του φαραγγιού. Αποφασίσαμε να πάμε στην είσοδο και να δούμε και τα νερά του 2ου τμήματος από κοντά επειδή το 2ο τμήμα έχει λιγότερα νερά από το 3ο και να αποφασίσουμε εκεί. Διαπιστώσαμε ότι τα νερά ήταν οριακά διαχειρίσιμα και είπαμε να το προσπαθήσουμε βλέποντας και τον καιρό. Εκείνη την στιγμή άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς με την θερμοκρασία να έχει πέσει αισθητά. Κρίνοντας ότι η κατάσταση θα χειροτέρευε αποφασίσαμε να βγούμε. Αφού αλλάξαμε πήγαμε να καθίσουμε για έναν καφέ στην ιστορική Trattoria DUNADIV. Το εν λόγω εστιατόριο έχει εκπληκτική θέα στην Val Chiavenna και στον εντυπωσιακό ορεινό όγκο που την περικλείει. Ιδιοκτήτης της ταβέρνας ο θρυλικός Pasquallino, “τοτεμική” μορφή της περιοχής. Μόλις καθάρισε μετά από καμιά ώρα ο καιρός είδαμε έκπληκτοι ότι στα βουνά της Ελβετίας στα βόρεια είχε...χιονίσει(!!) κατά τόπους σε υψόμετρα άνω των 2500 μέτρων. Στην συνέχεια κάναμε περιήγηση στην ιστορική ρωμαϊκή πόλη της Chiavenna, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τα Ελβετικά σύνορα. Για να πάρετε μια ιδέα το St Moritz το γνωστό ορεινό κοσμοπολίτικο θέρετρο της Ελβετίας απέχει μόλις 40 χιλιόμετρα από την Chiavenna.
Η επόμενη μέρα (12/8) ήταν και η τελευταία της διοργάνωσης και ο βελτιωμένος καιρός μας έδινε την ευκαιρία για να μπούμε επιτέλους στο Bodengo 2. Η ομάδα μας ξεκίνησε νωρίς - νωρίς για το φαράγγι για να προλάβουμε κανένα καπρίτσιο του καιρού. Και αυτήν την φορά ήμασταν μόνο 4 εφόσον η Στεφανία αποφάσισε να πάει με μια άλλη ομάδα μεικτή και να κατέβει το φαράγγι του Boazzo στην περιοχή του Lecco.
Αυτήν την φορά το φαράγγι μας αποζημίωσε για την απογοήτευση της προηγούμενης Ήταν ίσως η απολαυστικότερη κατάβαση μας στην συνάντηση. Ένα φαράγγι εκπληκτικής φυσικής ομορφιάς, με υπέροχα πετρώματα, που ξεκινάει από τα 930 μέτρα, με ΠΟΛΥ και κρύο νερό, υδροδυναμικά φαινόμενα, μεγάλα τεχνικά jump και τσουλήθρες μέσα σε βάθρες που αφρίζουν από τους καταρράκτες και πολύ κολύμπι. Πραγματικά τέλειο και ο καλύτερος τρόπος για να κλείσει η συνάντηση.
Το βράδυ ήταν το καθιερωμένο αποχαιρετιστήριο πάρτυ της διοργάνωσης με πολύ φαγητό και ποτό υπό τους ήχους live Rock’n Roll ορχήστρας. Οι διακόσιοι και πλέον συμμετέχοντες στην διοργάνωση διασκέδασαν και γλέντησαν μέχρι αργά.
Όλα τα ωραία όμως έχουν ένα τέλος, έτσι την επόμενη (13/8) είχαμε μπροστά μας το επίπονο έργο του ξεσηκώματος της κατασκήνωσης και της τακτοποίησης στα αυτοκίνητα, για να ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής.
Μετά από ένα σχεδόν 6ωρο ταξίδι φορτώσαμε τα οχήματα στο Ferry στην Ανκόνα και ξεκινήσαμε για πίσω. Φτάσαμε στην Ελλάδα την επόμενη μέσα σε ένα λαμπρό και καυτό ήλιο μην μπορώντας να πιστέψουμε ότι πριν από δύο μόλις μέρες είχαμε πνιγεί σχεδόν στην βροχή και την υγρασία της Λομβαρδίας.
Για να μην μας έρθει στραβά η επιστροφή κάναμε και μια παράκαμψη να βουτήξουμε λίγο στα παγωμένα νερά του Αχέροντα και έτσι αναζωογονημένοι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.
Με εξαίρεση κάποια παράπονα που είχαμε από τους διοργανωτές πάνω σε τεχνικά θέματα, τόσο πληροφόρησης όσο και παροχών, περάσαμε πιστεύω εξαιρετικά. Η παρέα μας ήταν φοβερή και μας αποζημίωσε σε μεγάλο βαθμό για τς χαμένες μέρες των καταβάσεων εξαιτίας του καιρού, με τον οποίο δεν μπορεί κανείς να τα βάλει.
Είμαστε εν αναμονή νέων παρόμοιων φαραγγο- εξορμήσεων.

Για το τμήμα Canyoning του ΕΟΣΚ
Μιχάλης Γκαραγκάνης

*Το Canyoning (η κατάβαση φαραγγιών με χρήση τεχνικών μέσων) είναι μια αθλητική δραστηριότητα σχετικά καινούρια στην χώρα μας και ελάχιστοι, συγκριτικά με τα άλλα αθλήματα βουνού, είναι αυτοί που ασχολούνται με αυτήν.
Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας είναι από τους ελάχιστους περιφερειακούς συλλόγους με μεγάλη παρουσία σε αυτόν τον τομέα έχοντας στις τάξεις του αρκετά άτομα που ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα και μάλιστα σε αρκετά υψηλό επίπεδο, έχοντας πραγματοποιήσει εκατοντάδες καταβάσεις στα μεγαλύτερα και τεχνικότερα φαράγγια της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Έχει επίσης διοργανώσει με επιτυχία τα τελευταία 5 χρόνια, τρεις σχολές επιπέδου αυτονόμων Canyoning με αρκετούς αποφοίτους οι οποίοι συνέχισαν την δραστηριότητά τους εντός και εκτός συλλόγου.
Επίσης κάθε χρόνο στο επίσημο πρόγραμμα του ΕΟΣΚ περιλαμβάνονται και αρκετές καταβάσεις φαραγγιών όλων των επιπέδων ανοιχτές σε όλα τα μέλη του υπό προϋποθέσεις, το δε τμήμα Canyoning του συλλόγου πραγματοποιεί συνεχώς καταβάσεις και εκτός προγράμματος αυξάνοντας την εμπειρία όλης της ομάδας

Η Ελλάδα βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε παρατεταμένη κρίση σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής σφαίρας, επηρεάζει δυσμενώς και περιθωριοποιεί όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώματα και ιδιαίτερα τη νεολαία. Αποσάθρωση του κοινωνικού κράτους, φτώχεια, ανεργία, κατάθλιψη, έλλειψη ελπίδας, αδιαφορία για το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον.
Μέσα σ αυτό το δυσμενές περιβάλλον έχει ιδιαίτερη σημασία η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 5 Ιούνη.
Στον τομέα του φυσικού και του αστικού περιβάλλοντος γίνονται βήματα προς τα πίσω και δρομολογούνται και εφαρμόζονται  πολιτικές  ενάντια στη φύση και στο περιβάλλον.  
Στις μέρες μας το περιβάλλον βάλλεται από παντού με επιλογές όπως:
- Η  καταστροφή των ορεινών όγκων και του τοπίου από «πράσινες επενδύσεις», όπως οι αιολικοί σταθμοί βιομηχανικού τύπου,
- Το ξεπούλημα ακτών, παραλιών αλλά και των λιμνών,
- Η κατάργηση ή συγχώνευση των Φορέων Διαχείρισης    Προστατευόμενων Περιοχών,
- Η  ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης,
- Η νομιμοποίηση καταπατήσεων γης και των αυθαιρέτων κτισμάτων,
- Η διάλυση του Πράσινου Ταμείου,
- Τα αφύλακτα δάση με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα φαινόμενα της λαθροϋλοτομίας και της λαθροθηρίας,
 - Η αδιαφορία – ανικανότητα να προστατευτούν τα λίγα εναπομείναντα δάση μας από τις καταστροφικές πυρκαγιές.
Το περιβάλλον υποβαθμίζεται συνεχώς προς όφελος ενός σχεδιασμού ανάπτυξης χωρίς κανόνες, που προβλέπει ο αναπτυξιακός νόμος.
Στον ΕΟΣΚ πιστεύουμε ότι το Περιβάλλον, ο Πολιτισμός και οι Αισθητικές Αξίες που προστατεύονται από κοινού με το άρθρο 24 του Συντάγματος αποτελούν τη μεγάλη «προίκα» της Ελλάδας για μια άλλου τύπου ανάπτυξης προς όφελος της φύσης και της κοινωνίας. Εμείς από την πλευρά μας και στο μέτρο που μας αναλογεί, προβάλλουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, τα θετικά χαρακτηριστικά της χώρας και της περιοχής μας, προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην προσέλκυση ενός ειδικού τουριστικού κοινού που είναι λάτρεις των εναλλακτικών μορφών τουρισμού και των ήπιων μορφών ανάπτυξης, με σεβασμό στο περιβάλλον.
Η εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, η περιβαλλοντική υποβάθμιση, η ρύπανση, η αστικοποίηση, η πείνα και η φτώχεια, η έλλειψη πρόσβασης στην εκπαίδευση και στην υγεία, η ειρήνη και ο αγώνας ενάντια στις διακρίσεις, είναι θέματα που δεν θα πρέπει να τα αφήσουμε να τα διαχειρίζονται αποκλειστικά οι κυβερνήσεις και οι παγκόσμιοι οργανισμοί. Χρειάζεται η κοινή δράση των πολιτών στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον Κόσμο για να υπερασπίζουμε τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές κατακτήσεις.

''Κάθε μέρα είναι … Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος".

 Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας














     Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ) στην αναζήτησή του για πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές της περιοχής μας δεν μπορούσε να μην ξεχωρίσει αυτήν που τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούνταν για την επικοινωνία των περιοχών εκατέρωθεν του ορεινού όγκου της Καζάρμας. Η Καζάρμα με υψόμετρο 1977 μέτρα στέκεται ανάμεσα στην Καράβα (2184 μέτρα) και το Βουτσικάκι (2152 μέτρα) στους ψηλότερους απ’ αυτήν ορεινούς όγκους της με τους οποίους σχηματίζει την οροσειρά των Βόρειων Αγράφων.
    Η ορεινή αυτή διαδρομή ήταν η μοναδική δίοδος επικοινωνίας της ανατολικής Αργιθέας με το οροπέδιο της Νευρόπολης και με τον κάμπο της Καρδίτσας, ήταν  πολυσύχναστη και σε πολλά σημεία πλακοστρωμένη. Κάτοικοι και εμπορεύματα περνούσαν από την μια μεριά στην άλλη για αιώνες, μέχρι που οι δρόμοι και τα αυτοκίνητα αντικατέστησαν τα μονοπάτια και τα ζώα. Είναι ευτύχημα που επιλέχτηκε η άλλη πλευρά του βουνού για την σύγχρονη οδική σύνδεση και έτσι έμεινε ανέγγιχτη η παλιά διαδρομή η οποία χρησιμοποιείται από  τότε, μόνο από τους βοσκούς και τα κοπάδια τους, τους κυνηγούς και τους ορειβάτες…
     Ο χρόνος βέβαια δεν άργησε να αφήσει τα σημάδια του, χωρίς συντήρηση το πλακόστρωτο σε πολλά σημεία είναι κατεστραμμένο και οι ξερολιθιές που το προφύλασσαν και το στήριζαν φθαρμένες. Η όμορφη μονότοξη πέτρινη γέφυρα στην θέση Καμάρα δεν θα ήταν πια στη θέση της χωρίς την φροντίδα που δέχτηκε από την πολιτεία πριν μερικά χρόνια.
     Αυτήν την ιστορική διαδρομή αποφάσισαν  να ‘’αναστήσουν ’’  οι εθελοντές του ΕΟΣΚ. Με αρκετές επισκέψεις στην περιοχή για συλλογή στοιχείων, με μερικές αλλαγές στην αρχική χάραξη, γιατί λόγω των δασικών δρόμων που διανοίχτηκαν στην περιοχή αλλά της αχρησίας και της διάβρωσης του εδάφους σε πολλά σημεία, εξαφανίστηκαν αρκετά τμήματα της παλιάς διαδρομής. Έτσι λοιπόν το έργο της ανεύρεσης της διαδρομής και ο καθαρισμός της δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση  
     Χρειάστηκαν εκατοντάδες ώρες εθελοντικής εργασίες,  στο πεδίο, αλλά και στον σχεδιασμό, μέχρι να καταλήξουν στην  τελική μορφή του, ενώ για τη σηματοτοδότηση χρειάστηκαν αρκετές επισκέψεις από ομάδες εθελοντών, περίπου 500 βίδες και καρφιά, 380 σήματα κατεύθυνσης, 17 πινακίδες κατεύθυνσης, 4 πίνακες με χάρτη του μονοπατιού και 15 μεταλλικοί στύλοι.  Όλα τα υλικά διατέθηκαν από τον Δήμο Μουζακίου.
     Στα πλαίσια των εξορμήσεών του ο ΕΟΣΚ οργάνωσε την Κυριακή,  πεζοπορία στην συγκεκριμένη διαδρομή.  Το λεωφορείο άφησε τους τριανταπέντε ορειβάτες, μεταξύ αυτών και τρία δεκάχρονα παιδιά, στον Αγ. Νικόλαο και αψηφώντας την πυκνή βροχή, ακολούθησαν το πιο όμορφο ίσως, μονοπάτι των Αγράφων. Αλπικό τοπίο, παλιό καλντερίμι, οξιές, έλατα, καστανιές, βελανιδιές, πλατάνια, παλιό πέτρινο μονότοξο γεφύρι, φαράγγι, και εντυπωσιακοί καταρράκτες  συντροφεύουν όλη την πορεία μέχρι που φτάνουνε στην εντυπωσιακή πετρόχτιστη  ξενοδοχειακή μονάδα  Montanema, όπου έχει κέρασμα με  σπιτική λεμονάδα. Από κει ακολουθώντας το πανέμορφο φαράγγι του Ανθοχωρίτη,  το μονοπάτι καταλήγει στον ανακαινισμένο παλιό νερόμυλο, όπου έγινε και μικρή τελετή εγκαινίασης της σήμανσης του μονοπατιού.    
     Ο πρόεδρος του ΕΟΣΚ Παντελής Μανώλης, έκανε έναν σύντομο χαιρετισμό και αναφέρθηκε στην διαδικασία συντήρησης και σηματοδότησης του μονοπατιού, αλλά και στην ανάγκη να βοηθήσει η τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και οι τοπικές κοινωνίες στην ανάδειξη και την συντήρηση όλων των μονοπατιών και ευχαρίστησε τον δήμο Μουζακίου για τα υλικά που διέθεσε αλλά και τους εθελοντές για τη σπουδαία δουλειά που έγινε.
     Κατόπιν έκαναν έναν σύντομο χαιρετισμό οι παρευρισκόμενοι, ο πρόεδος της τοπικής κοινότητας Ανθοχωρίου Παναγιώτης Τσίγκας, ο αντιδήμαρχος Μουζακίου Θωμάς Καλλιώρας , ο δήμαρχος Αργιθέας Λάμπρος Τσιβόλας, ο αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου Καρδίτσας,  αλλά και ο σπουδαίος ορειβάτης  Νίκος Κρούπης, στέλεχος του   δήμου Μουζακίου και μέλος του ΟΠΟ Πύλης, οι οποίοι εκφράστηκαν με τα θερμότερα λόγια για τις δράσεις του ΕΟΣΚ αλλά και αναφέρθηκαν στην ανάγκη να συνεχιστεί η συνεργασία μεταξύ τους.
     Ακολούθησε κέρασμα με λουκούμια, προσφορά του παντοπωλείου ‘’Αμάραντες Γεύσεις’’ και τσίπουρο προσφορά του κτήματος ‘’Λιάππα’’ από το Μουζάκι, αμφότεροι μέλη του ΕΟΣΚ και η μέρα τελείωσε με φαγητό και κρασί στην εξαιρετική ταβέρνα του Ανθοχωρίου.

 

    
   Με μεγάλη επιτυχία και εξαιρετικά απρόσμενη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε η πρώτη για 2017 πεζοπορία ειδικά για παιδιά, που οργάνωσε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ) στην περιοχή της λίμνης Πλαστήρα.
   Τριάντα πέντε μικροί μας φίλοι, ηλικίας από 4 μέχρι 15 χρόνων, τα περισσότερα μαζί με τους γονείς τους,  συμμετείχαν στην εύκολη πεζοπορία, με διάρκεια τρεις ώρες, σ ένα υπέροχο τοπίο,  στις ‘’άγνωστες’’ ανατολικές όχθες της,  πανέμορφης αυτήν την εποχή, λίμνης.

   Ο ΕΟΣΚ ευχαριστεί τα παιδιά που συμμετείχαν, καθώς και τους γονείς τους που του τα εμπιστεύτηκαν, τους εθελοντές που βοήθησαν στην διοργάνωση, και δίνει υπόσχεση να το συνεχίσει αυτές τις δράσεις, με την επόμενη παιδική πεζοπορία να είναι το φθινόπωρο και πριν απ αυτή η 2η παιδική ορειβατική κατασκήνωση το καλοκαίρι στον χώρο του ορειβατικού κατφυγίου'' Ελατάκος''

















ο του ορειβατικού καταφυγίου ‘’Ελατάκος’’